Oh my God! They killed Kenny … You Bastards!

يك انيميشن سريالي با بياني كاملا آزاد و طنزي روان پريش و ابزورد و بسيار اعتراض آميز به زندگي آمريكايي. ابتدا در ستايش يكي از كاركترهاي اين سريال مي نويسم. اسم اين كودك هشت ساله “Kenny” است و چند خصوصيت دارد.

اول اينكه تقريبا هيچوقت نمي فهميد چه مي گويد چون لباسش جلوي دهانش را گرفته. به همين خاطر كلا زياد چيزي نمي گويد.
دوم اينكه خانواده ي فقيري دارد و پدرش الكليست. سازنده هاي انيميشن اصرار دارند او را بسيار بدبخت نشان دهند و هر از گاهي از مسخره كردنش كوتاهي نكرده اند چون اصولا South Park ضد كليشه است و از تابو زياد به نفع روند داستان استفاده مي كند. و همين دليليست براي خاص كردن اين كاراكتر.
سومين و مهمترين خصوصيتش اين است كه تقريبا در تمام اپيزودها Kenny به طرز فجيعي مي ميرد. حتي اگر هيچ لزومي به مردنش نباشد و يا اينكه مثلا ابتداي اپيزود باشد. بعد از مرگش هيچكس اهميتي نمي دهد و موش ها بلافاصله تيكه تيكه اش مي كنند و دوستانش از كنار جسدش براحتي عبور مي كنند (با اينكه دشمني خاصي با او ندارند). و شما با اينكه از اين روند آگاهيد ولي هر دفعه انتظار پاياني ديگر را براي نقش اين كاراكتر در داستان داريد، اما اشتباه مي كنيد.
خصوصيت بعدي او اين است كه تمام چيزهايي را كه بچه ها نبايد بدانند مي داند و هر موقع كه لازم باشد براي بقيه تعريف مي كند.
و آخرين خصوصيت اينكه هميشه وقتي خطري در كمين باشدجماعت در معرض خطر با اتفاق نظر او را براي حل كردن مساله به سوي خطر مي فرستند و او هرگز دليل اين كار را جويا نمي شود.

بطور كلي دقيق شدن در مورد اين كاراكتر و نحوه ي برخورد سازندگان *South Park با روند پيشرفت اين كاراكتر در سريال به نظرم مقدار زيادي ابزرد است و فكر مي كنم كارهايي رو با او مي كنند كه احتمالا فكر مي كنند سرنوشت ممكن است با آنها بكند، يا مي كند.
در يكي از اپيزودهاي اولي ,South Park Trey Parker از طرف هر دو سازنده مي گويد كه ما Kenny رو مي كشيم چون سازنده هاشيم و اينطور دلمون مي خواد و حقش رو هم داريم! اما من فكر مي كنم اين روند فكر شده تر از اين هاست كه اينجا گفته شده. در واقع South Park از طرفي بسيار ساده ساخت هست و خيلي مواقع سير داستان هم بيشتر ساده و حتي احمقانست تا پوچ يا آنارشيستيك. اما در بيشتر اپيزودهاي مهم، هوش و دقت بسيار زيادي در داستان نويسي اين سريال بكار برده شده. در واقع فرق اين سريال با سريال هاي همسانش مثل *The Simpsons در اين است كه هدف خاصي در برنامه ي اصلي سريال قرار نگرفته. مثلا مثل The Simpsons اجبارا خانواده در نظر گرفته نمي شود، بنابر اين سازندگان براحتي هر موضوعي را به چالش مي كشند. اين موضوع از طرفي تعداد مخاطبان را زياد مي كند “هر چند از لحاظ تكنيكي و ساخت به هيچ وجه براي عموم مردم راضي كننده نيست زيرا ساخت بسيار مينيمال و ساده اي دارد” و از طرفي بدليل زير پاي گذاشتن تعداد زيادي از ارزش ها و عنوان كردن تابوها، بينندگان خانواده گرا و ارزش دوست را از خود دور مي كند. حال آنكه بدليل گستردگي و به روز بودن و مربوط بودن موضوعات، دوري كردن از اين برنامه براي يك آمريكايي تلويزيون پرست كاري دشوار مي شود. و اين چالش مي تواند موفقيتي بزرگ براي سازندگان باشد.

http://en.wikipedia.org/wiki/Trey_Parker *
http://en.wikipedia.org/wiki/Matt_Stone

مثال The Simpsons شايد مثال نزديكي نباشد ولي فكر مي كنم تقريبا همه ي خوانندگان اين بلاگ حداقل دو سه قسمت اين سريال را ديده اند.

بعد ها سعي مي كنم در مورد روند استفاده ي دادائيستي و ابزرد از انيميشن بيشتر بنويسم. اتفاقا The Simpsons يكي از مراحل اوليه و اصلي پيشرفت اين مهم است.